ლეციტინი გამოიყენება ჩვენს საყვარელ შოკოლადებში ემულგატორად; ის ასტაბილურებს კონსისტენციას, ხელს უშლის ცხიმების კრისტალიზაციას და საშუალებას აძლევს ნივთიერებებს, რომლებიც ჩვეულებრივ არ შეერევიან ერთმანეთს, მაგალითად, წყალსა და ცხიმებს, შეერევათ.
კარგი, მოდით, საქმე ბოლომდე მივიყვანოთ. სოიას, როგორც წესი, სამი მიზეზის გამო აკრიტიკებენ:
ის ყველაზე ხშირად შეიცავს გმო-ს.
ის შეიცავს ფიტოესტროგენებს, რომლებსაც შეუძლიათ უარყოფითი გავლენა მოახდინონ როგორც მამაკაცების, ასევე ქალების ორგანიზმზე.
ზოგიერთ ადამიანს აქვს ალერგია ან აუტანლობა მის მიმართ.
დავამატებ ერთ საკითხს სოიოს კულტივაციასთან და ლეციტინის წარმოებასთან დაკავშირებით:
გარემოსდაცვითი კეთილდღეობის საკითხი. სოიოს ზეთის მისაღებად ყველაზე ხშირად გამოიყენება სხვადასხვა სახის ქიმიური გამხსნელები. შემდეგ, ზეთის დაწურვის შემდეგ ნარჩენებისგან მიიღება სოიოს ლეციტინი. ის ყავისფერი ფერისაა და შემდეგ ქიმიურად თეთრდება ღია ყვითელ ფერამდე.
ეს, სხვათა შორის, კიდევ ერთი მიზეზია, რომ თავი აარიდოთ სხვადასხვა რაფინირებულ საკვებს, რომლებმაც დაკარგეს ბუნებრივი ფერი.
რატომ არის მზესუმზირის ლეციტინი უკეთესი?
როგორც ჩანს, გმო მზესუმზირის ჯიშები უბრალოდ არ არსებობს.
მზესუმზირა საერთოდ არ შეიცავს ფიტოესტროგენებს.
მზესუმზირის აუტანლობა ან ალერგია ძალიან იშვიათია.
მზესუმზირის ლეციტინი მექანიკურად უფრო ადვილად მიიღება, ვიდრე ქიმიურად.
და ის, როგორც წესი, უფრო ეკოლოგიურად სუფთაა, ვიდრე სოია.
ამიტომ, ყურადღებით გაეცანით შოკოლადის შემადგენლობას და აირჩიეთ ლეციტინის გარეშე დამზადებული შოკოლადი, რომელიც, როგორც წესი, ხელოსნური ან პრემიუმ კლასის შოკოლადია. ან აირჩიეთ მზესუმზირის თესლის ლეციტინით დამზადებული შოკოლადი, რომელიც, როგორც წესი, ორგანული შოკოლადია.
CacaoTree.ru
